Small in Black

ทั้งดนตรีและศิลปะเป็นศาสตร์ที่มีความคล้ายคลึงกัน หากมองกันในเชิงโครงสร้าง สัญลักษณ์ ความหมายต่างๆ ของเสียง สามารถถ่ายทอดด้วยการเรียบเรียง เสียงประสาน และแสดงความรู้สึกได้ โดยไม่จำเป็นต้องใช้ คำพูดใดๆ เวลาเราฟังเพลงบรรเลง เราสามารถรับรู้ ความเศร้า ความสุข ความรัก หรือแม้แต่ความเกรี้ยวกราด

ในศาสตร์ชั้นสูงของดนตรี การรูดเปียโนในหนึ่งครั้ง อาจสื่อได้ถึง สายน้ำ ดวงดาว การระเบิดอารมณ์ หรือการโบยบินของนก โน้ตในดนตรี 1 เสียง ทางกายภาพเชิงดนตรี ประกอบด้วย จังหวะตก-ยก ความหนักเบา Pitch ระดับเสียง การจัดเรียงด้วยระบบความคิดของนักดนตรีสามารถนำสิ่งเหล่านี้มาเรียบเรียงให้ออกมาเป็นบทเพลงสื่อความหมายได้ไม่รู้จบสิ้น

ส่วนในเชิงทัศนศิลป์ การป้ายสี ในหนึ่งครั้งก็จะเกิดกายภาพของ เส้น สี น้ำหนัก รูปทรง พื้นผิว ขึ้นมาพร้อมๆกัน การเขียนรูปของผม เหมือนการ improvice ทัศนธาตุให้เกิดขึ้น โดยมิได้มีการวางแผนงานไว้ล่วงหน้า แต่ปล่อยให้สภาวะในจิตใจ นำพาการสร้างสรรค์ไปสู่จุดหมาย  การลงฝีแปรงด้วยมวลสีขนาดใหญ่กว่าปกติในแต่ละครั้งด้วยความรวดเร็วมั่นใจ ทำให้เกิดพื้นผิวที่มีความนูนและลึกเป็นพิเศษกว่าปกติทั่วไป  สร้างแรงดึงดูด ขับกระตุ้นอารมณ์ ด้วยความดิบของทัศนธาตุที่เกิดขึ้นตรงหน้าแบบฉับพลัน ทิ้งร่องรอยของความรู้สึกนึกคิดที่ไร้เรื่องราว  ทิ้งร่องรอยของทิศทางการเคลื่อนไหวแบบช้า-เร็ว และอารมณ์ในเฉดสี ชักชวนให้ผู้ชมงานเกิดอารมณ์ร่วมกับผลงานโดยไม่ต้องใช้เหตุผล ขอเพียงปลดปล่อยความรู้สึกและจินตนาการของตนอย่างอิสระไปกับผลงาน  นั่นล่ะคือ Rythm of my colour#1 สำหรับเรา