บูรณา BURANA

A Solo Exhibition By Thutchai changsanoh

Curated by Mantana Apidet

Exhibition Period: 10 January – 11 February 2026

Venue: Palette Artspace (THONG LO)

Burana invites viewers to reconsider the idea of “completeness” not as a finished state, but as an ongoing process of repair, adaptation, and reconstruction. The exhibition presents a series of paintings that capture transitional moments of architecture and culture, situated between a veiled past and a continually evolving present.

The artist draws inspiration from sites undergoing restoration, such as Wat Mangkon Kamalawat and Wat Pho, where architectural structures are temporarily covered with construction materials including safety nets, canvas, and corrugated metal sheets. These materials, often regarded as merely provisional, become central visual elements in the paintings, appearing alongside fragments of historical architecture that emerge only partially. Together, they suggest that what feels familiar may never truly disappear, but instead remains concealed, awaiting renewed attention.

Through the reduction of detail and a carefully controlled palette, the paintings avoid prescribing fixed meanings. Instead, they create open spaces for reflection, encouraging viewers to question the value and status of different elements whether temporary materials or historically significant architecture. Within the works, all components coexist within the same flow of time and transformation.

On another level, Burana reflects the artist’s personal experience as a Thai-Chinese individual. This cultural identity may not always be overtly expressed, yet it is embedded in memory, familiarity, and everyday life much like the subtle details within the paintings that persist, even as they are partially obscured or gradually fade.

Ultimately, the exhibition invites viewers to see restoration not as a return to the past, but as a way of living with imperfection—embracing the perpetual state of transformation and the beauty of the unfinished.

บูรณา คือการชวนมอง “ความสมบูรณ์” ในอีกมุมหนึ่งไม่ใช่ในฐานะสภาพที่เสร็จสิ้น หากเป็นกระบวนการที่เกิดจากการซ่อมแซม ปรับปรุง และประกอบสร้างใหม่อย่างต่อเนื่อง นิทรรศการนี้นำเสนอผลงานจิตรกรรมที่ถ่ายทอดช่วงเวลาคาบเกี่ยวของสถาปัตยกรรมและวัฒนธรรม ระหว่างอดีตที่ถูกปกคลุมไว้ กับปัจจุบันที่กำลังเปลี่ยนแปลง

ศิลปินหยิบภาพของพื้นที่ระหว่างการบูรณะ เช่น วัดมังกรกมลาวาสและวัดโพธิ์ ในช่วงที่โครงสร้างถูกคลุมด้วยสแลน ผ้าใบ และสังกะสี วัสดุจากงานก่อสร้างที่มักถูกมองว่าเป็นเพียงสิ่งชั่วคราว มาเป็นองค์ประกอบหลักของภาพ ร่วมกับชิ้นส่วนสถาปัตยกรรมที่โผล่พ้นออกมาเพียงบางส่วน ราวกับบอกเราว่าสิ่งที่เราคุ้นเคยอาจไม่เคยหายไป เพียงแต่อยู่ในสภาพที่ถูกปิดทับและรอการมองเห็น

การลดทอนรายละเอียดและการควบคุมโทนสี ทำให้ภาพไม่ได้ชี้นำความหมายอย่างตรงไปตรงมา แต่เปิดพื้นที่ให้ผู้ชมตั้งคำถามต่อคุณค่าและสถานะของสิ่งต่าง ๆ ไม่ว่าจะเป็นวัสดุชั่วคราวหรือสถาปัตยกรรมที่มีประวัติศาสตร์ ทุกองค์ประกอบต่างดำรงอยู่ร่วมกันในกระบวนการเดียวกันของเวลาและการเปลี่ยนผ่าน

ในอีกชั้นหนึ่ง บูรณา ยังสะท้อนประสบการณ์ส่วนตัวของศิลปินในฐานะคนไทยเชื้อสายจีน วัฒนธรรมที่อาจไม่ได้แสดงออกอย่างชัดเจน แต่ฝังอยู่ในความทรงจำ ความคุ้นเคย และชีวิตประจำวัน เช่นเดียวกับรายละเอียดเล็ก ๆ ในภาพที่ยังคงปรากฏ แม้จะถูกปกคลุมหรือเลือนรางลง

นิทรรศการนี้จึงชวนผู้ชมมองการบูรณะไม่ใช่การย้อนกลับไปหาอดีต หากเป็นการอยู่ร่วมกับความไม่สมบูรณ์ ยอมรับการเปลี่ยนแปลง และมองเห็นคุณค่าของสิ่งที่กำลังก่อตัวขึ้นใหม่ในปัจจุบัน